9 kwietnia odbyło się spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki poświęcone pamięci Wiesława Myśliwskiego – jednego z najważniejszych współczesnych polskich pisarzy, który zmarł 30 marca br. w wieku 94 lat. Wydarzenie miało szczególny, refleksyjny charakter i stało się symbolicznym pożegnaniem autora, którego twórczość na trwałe wpisała się nie tylko w historię literatury polskiej, ale także w dzieje Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Witolda Gombrowicza w Kielcach.
Rozmowa koncentrowała się wokół najważniejszych dzieł pisarza: „Traktatu o łuskaniu fasoli”, „Kamienia na kamieniu”, „Widnokręgu”, „Ostatniego rozdania” i „Ucha igielnego”. Uczestnicy podkreślali ponadczasowość jego prozy oraz jej głęboką refleksyjność, skupioną na pamięci, tożsamości i ludzkim doświadczeniu.
Gościem spotkania był prof. Stanisław Żak – wybitny znawca twórczości Wiesława Myśliwskiego, związany z Kielcami. W swoim wystąpieniu zwrócił uwagę na wyjątkowy charakter tej prozy, podkreślając jej skupienie na człowieku, czasie i pamięci. Nawiązał również do nadania pisarzowi doktoratu honoris causa w 2007 roku, którego był promotorem.
Twórczość Myśliwskiego ma szeroki wymiar kulturowy. Jego utwory były adaptowane przez uznanych reżyserów, a książki przetłumaczono na kilkadziesiąt języków. Był dwukrotnym laureatem Nagrody Literackiej „Nike” (1997 – „Widnokrąg”, 2007 – „Traktat o łuskaniu fasoli”), odznaczonym Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2005) oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2012).
Postać pisarza zajmuje szczególne miejsce w historii kieleckiej biblioteki. W Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Witolda Gombrowicza w Kielcach gościliśmy go dwukrotnie. Podczas jednego ze spotkań powiedział: „Nie wyobrażam sobie dnia bez czytania”. Dzisiejsze spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki było najlepszym potwierdzeniem tej myśli – uczestnicy, sięgając po jego książki i podejmując rozmowę o ich znaczeniu, pokazali, że czytanie pozostaje żywą, codzienną praktyką budującą wspólnotę i pamięć o autorze.
Spotkanie przebiegło w atmosferze skupienia i refleksji. Było nie tylko rozmową o literaturze, lecz także wyrazem pamięci i uznania dla twórcy, którego dzieła nadal inspirują kolejne pokolenia czytelników.
